Kan het geven van thuisonderwijs ertoe leiden dat een kind onder toezicht wordt gesteld of zelfs uit huis wordt geplaatst? Deze vraag is bijzonder relevant voor ouders die gebruikmaken van een vrijstelling van de inschrijvingsplicht op grond van artikel 5 onder b van de Leerplichtwet 1969 (Lpw). Hoewel thuisonderwijs onder bepaalde omstandigheden mogelijk is, bestaat in Nederland nog geen afzonderlijk wettelijk stelsel voor de kwaliteit en het toezicht op thuisonderwijs.
Uit de rechtspraak blijkt dat de enkele keuze voor thuisonderwijs niet automatisch voldoende is voor een ondertoezichtstelling (OTS) of uithuisplaatsing (UHP). Wanneer kinderen echter onvoldoende onderwijs ontvangen, ontwikkelingsachterstanden oplopen of ouders onvoldoende inzicht verschaffen in de ontwikkeling van hun kinderen, kan dit onder omstandigheden wel aanleiding geven tot kinderbeschermingsmaatregelen.
Een belangrijke ontwikkeling is de conclusie van advocaat-generaal Ibili van 7 februari 2025. Daarin wordt uiteengezet waarom een overtreding van de Leerplichtwet niet zonder meer een ondertoezichtstelling rechtvaardigt. De rechtspraak laat tegelijkertijd zien dat onvoldoende onderwijs en het ontbreken van inzicht in de ontwikkeling van een kind wel degelijk een rol kunnen spelen.
In dit blog bespreken wij de wettelijke voorwaarden voor een ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing, de relevante rechtspraak over thuisonderwijs, het belang van het Keurmerk Thuisonderwijs en de vraag hoe ouders verstandig kunnen omgaan met een uitnodiging van de leerplichtambtenaar.
1. Thuisonderwijs en de Leerplichtwet
1.1. Wanneer is thuisonderwijs toegestaan?
De Leerplichtwet 1969 gaat ervan uit dat leerplichtige kinderen bij een school worden ingeschreven en deze regelmatig bezoeken. De wet kent echter uitzonderingen op de inschrijvingsplicht.
Een daarvan is artikel 5, aanhef en onder b, Lpw. Op grond van deze bepaling kunnen ouders onder voorwaarden zijn vrijgesteld van de verplichting hun kind bij een school in te schrijven wanneer zij overwegende bedenkingen hebben tegen de richting van het onderwijs op alle daarvoor in aanmerking komende scholen binnen redelijke afstand.
Een rechtsgeldige vrijstelling ontstaat van rechtswege wanneer aan de wettelijke voorwaarden is voldaan. De vrijstelling is geen vergunning die de leerplichtambtenaar naar eigen inzicht kan verlenen of weigeren.
De vrijstelling betekent echter niet dat thuisonderwijs als afzonderlijke onderwijsvorm wettelijk is erkend of dat de overheid de kwaliteit daarvan heeft goedgekeurd. De huidige wetgeving bevat immers geen algemeen stelsel van kwaliteitseisen voor thuisonderwijs.
Lees ook: Wanneer is thuisonderwijs toegestaan?
1.2. Vrijstelling van de leerplicht en kinderbescherming zijn verschillende juridische kwesties
Het is belangrijk onderscheid te maken tussen de vraag of ouders voldoen aan de Leerplichtwet en de vraag of een kind ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd.
De Leerplichtwet bevat regels over de inschrijving bij en het bezoek aan scholen. Het kinderbeschermingsrecht heeft daarentegen tot doel kinderen te beschermen tegen ernstige bedreigingen in hun ontwikkeling.
Dat onderscheid heeft twee belangrijke gevolgen.
Ten eerste betekent het ontbreken van een geldige vrijstelling niet automatisch dat een ondertoezichtstelling gerechtvaardigd is. Daarvoor moet aan de zelfstandige voorwaarden van artikel 1:255 BW worden voldaan.
Ten tweede betekent het bestaan van een geldige vrijstelling niet dat een ondertoezichtstelling onder alle omstandigheden is uitgesloten. Wanneer een kind bijvoorbeeld aantoonbaar onvoldoende onderwijs ontvangt en daardoor ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd, kan het kinderbeschermingsrecht alsnog relevant worden.
Lees ook: Geen vrijstelling voor thuisonderwijs meer? Dit kunnen ouders doen
2. Wanneer kan een kind onder toezicht worden gesteld of uit huis worden geplaatst?
2.1. Wettelijke voorwaarden voor een ondertoezichtstelling
Artikel 1:255 lid 1 BW bepaalt dat de kinderrechter een minderjarige onder toezicht kan stellen wanneer deze zodanig opgroeit dat hij ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd en aan de overige wettelijke voorwaarden is voldaan.
Daarvoor moet onder meer sprake zijn van een situatie waarin de noodzakelijke zorg voor het wegnemen van de ontwikkelingsbedreiging niet of onvoldoende wordt geaccepteerd. Verder moet de verwachting gerechtvaardigd zijn dat de ouders binnen een voor het kind aanvaardbare termijn de verantwoordelijkheid voor verzorging en opvoeding weer kunnen dragen.
Een ondertoezichtstelling mag dus niet uitsluitend worden gebruikt als instrument om ouders tot naleving van de Leerplichtwet te bewegen.
Er moet een concrete, ernstige bedreiging van de ontwikkeling van het kind bestaan die de maatregel rechtvaardigt.
2.2. Wanneer is een uithuisplaatsing mogelijk?
Een uithuisplaatsing gaat verder dan een ondertoezichtstelling. Daarbij wordt een kind tijdelijk buiten de eigen gezinssituatie geplaatst.
Artikel 1:265b BW bepaalt dat de kinderrechter een machtiging tot uithuisplaatsing kan verlenen wanneer dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en opvoeding van de minderjarige of tot onderzoek van diens geestelijke of lichamelijke gesteldheid.
Bij de beoordeling moet rekening worden gehouden met het recht op eerbiediging van het gezinsleven, zoals beschermd door artikel 8 EVRM. Een uithuisplaatsing moet noodzakelijk en proportioneel zijn. Ook moet worden beoordeeld of minder ingrijpende maatregelen voldoende bescherming kunnen bieden.
De keuze voor thuisonderwijs vormt daarom op zichzelf geen rechtvaardiging voor een uithuisplaatsing. Ook wanneer sprake is van tekortschietend onderwijs, moet afzonderlijk worden onderzocht of een uithuisplaatsing daadwerkelijk noodzakelijk is.
3. Wat zegt de rechtspraak over thuisonderwijs en ondertoezichtstelling?
3.1. Leerplichtovertreding is niet automatisch voldoende voor een OTS
In de conclusie van advocaat-generaal Ibili van 7 februari 2025 staat de verhouding tussen thuisonderwijs, schoolverzuim en ondertoezichtstelling centraal.
De zaak betrof een minderjarige die bijna twee jaar niet naar school ging. Het kind stond niet meer ingeschreven op een basisschool en ontving thuisonderwijs van zijn moeder.
In randnummer 3.21 bespreekt de advocaat-generaal waarom niet-naleving van de Leerplichtwet niet zonder meer tot een ondertoezichtstelling kan leiden.
Het enkele feit dat ouders de verplichtingen uit de Leerplichtwet niet naleven, betekent immers nog niet dat hun kind ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd.
De advocaat-generaal wijst erop dat thuisonderwijs, wanneer de kwaliteit daarvan objectief controleerbaar is, onder omstandigheden kan bijdragen aan de verwezenlijking van het recht op onderwijs.
De conclusie maakt daarmee duidelijk dat onderscheid moet worden gemaakt tussen het ontbreken van reguliere schoolgang en het ontbreken van daadwerkelijk onderwijs.
Wel moet worden benadrukt dat een conclusie van een advocaat-generaal een juridisch advies aan de Hoge Raad is en geen zelfstandig arrest.
De daaropvolgende cassatieprocedure heeft geleid tot het arrest van de Hoge Raad van 4 april 2025.
3.2. Geen inzicht in thuisonderwijs: ondertoezichtstelling gerechtvaardigd
De hiervoor genoemde cassatieprocedure had betrekking op de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 11 juni 2024.
In deze zaak ontving een kind thuisonderwijs van zijn moeder nadat het langdurig niet meer naar school was gegaan.
Het hof achtte de ondertoezichtstelling gerechtvaardigd. Daarbij speelde niet alleen het ontbreken van reguliere schoolgang een rol.
In rechtsoverweging 5.6 stelde het hof onder meer vast dat:
- het kind al bijna twee jaar niet naar school ging.
- er onvoldoende zicht bestond op de kwaliteit van het thuisonderwijs.
- de cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling onvoldoende inzichtelijk was.
- de samenwerking tussen ouders en betrokken instanties ernstig was verstoord.
- de gecertificeerde instelling onvoldoende mogelijkheden kreeg om de situatie van het kind te beoordelen.
De ouders hadden weliswaar gesteld dat het kind zich goed ontwikkelde en bepaalde leerdoelen had behaald, maar volgens het hof was daarmee de bestaande onzekerheid over zijn ontwikkeling onvoldoende weggenomen.
Deze uitspraak is belangrijk omdat zij laat zien dat niet alleen de feitelijke kwaliteit van thuisonderwijs relevant kan zijn, maar ook de mogelijkheid om die kwaliteit en de ontwikkeling van het kind te beoordelen.
Een gebrek aan inzicht kan, in combinatie met andere omstandigheden, bijdragen aan het oordeel dat sprake is van een ernstige ontwikkelingsbedreiging.
Daarbij moet wel worden benadrukt dat de wettelijke voorwaarden voor een ondertoezichtstelling door de verzoekende instantie moeten worden onderbouwd. Het enkele feit dat ouders terughoudend zijn met het delen van informatie is daarvoor niet automatisch voldoende.
3.3. Ontoereikend thuisonderwijs en ontwikkelingsachterstanden
Een ander belangrijk voorbeeld is de uitspraak van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 3 november 2015.
Deze zaak betrof twee kinderen die gedurende meer dan twee jaar niet naar school waren gegaan vanwege de levensovertuiging van hun ouders.
De kinderen verklaarden dat zij ongeveer een kwartier per dag thuisonderwijs kregen.
In rechtsoverweging 4.5 constateerde het hof dat dit onderwijs ontoereikend was gebleken en dat de kinderen cognitieve achterstanden hadden opgelopen.
Daarnaast waren volgens rechtsoverweging 4.6 achterstanden ontstaan in de sociaal-emotionele ontwikkeling.
Het hof bekrachtigde de ondertoezichtstelling, mede omdat onvoldoende vertrouwen bestond dat de bedreigingen zonder een gedwongen kader zouden worden weggenomen.
Uit de beschikking blijkt bovendien dat eerder ook een voorlopige ondertoezichtstelling en een uithuisplaatsing waren uitgesproken.
De uitspraak laat zien dat een situatie waarin kinderen feitelijk onvoldoende onderwijs ontvangen en ontwikkelingsachterstanden oplopen aanleiding kan geven tot ingrijpende kinderbeschermingsmaatregelen.
De doorslaggevende omstandigheden waren echter niet uitsluitend de levensbeschouwelijke keuze van de ouders of het ontbreken van schoolinschrijving, maar de vastgestelde ontwikkelingsproblemen en de zorgen over het wegnemen daarvan.
4. Kan thuisonderwijs ook een rol spelen bij uithuisplaatsing?
4.1. Schoolverzuim en andere opvoedproblemen
In de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 27 mei 2026 speelde thuisonderwijs eveneens een rol bij een kinderbeschermingsmaatregel.
De moeder wilde haar kinderen thuisonderwijs geven. Toen dit niet mogelijk bleek, verloor de gecertificeerde instelling het contact met haar.
In rechtsoverweging 5.6 stelde de kinderrechter vast dat sprake was van verschillende ernstige zorgen, waaronder:
- veelvuldig schoolverzuim of het geheel ontbreken van schoolgang.
- onvoldoende structuur in de opvoedomgeving.
- zorgen over de psychische belastbaarheid en beschikbaarheid van de moeder.
- gebrekkige hygiëne in de thuissituatie.
- het ontbreken van voldoende samenwerking met de gecertificeerde instelling.
De kinderrechter verlengde de machtiging tot uithuisplaatsing.
Deze uitspraak laat zien dat problemen rondom onderwijs in samenhang met andere ernstige zorgen kunnen bijdragen aan het oordeel dat een uithuisplaatsing noodzakelijk is.
Het zou echter onjuist zijn om hieruit af te leiden dat de kinderen uitsluitend vanwege het voornemen van de moeder om thuisonderwijs te geven uit huis mochten worden geplaatst.
4.2. Wat als een uithuisplaatsing de onderwijsproblemen niet oplost?
De uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 20 februari 2024 laat een andere belangrijke kant van de problematiek zien.
In deze zaak ging een minderjarige langdurig niet naar school, mede vanwege ernstige psychische en medische problemen.
Volgens de moeder vormde het schoolverzuim een belangrijke aanleiding voor de uithuisplaatsing.
De ouders wezen erop dat het kind ook na de uithuisplaatsing nog steeds geen onderwijs volgde. De plaatsing had het schoolprobleem dus niet opgelost.
Het hof liet de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing in stand omdat ook andere ernstige omstandigheden aanwezig waren.
In rechtsoverweging 5.15 oordeelde het hof echter dat het nog te vroeg was om het opvoedperspectief definitief te bepalen. Daarbij speelde onder meer mee dat het kind ook op de nieuwe verblijfplaats niet naar school ging en inmiddels meer duidelijkheid was ontstaan over de oorzaken van de onderwijsproblemen.
Deze uitspraak benadrukt dat ook kritisch moet worden gekeken naar de daadwerkelijke gevolgen van een uithuisplaatsing.
Wanneer een kinderbeschermingsmaatregel mede is bedoeld om de onderwijsontwikkeling van een kind te verbeteren, kan het uitblijven van verbetering relevant zijn voor de beoordeling van de voortzetting en proportionaliteit van die maatregel.
5. Hoe kunnen ouders aantonen dat zij voldoende thuisonderwijs geven?
5.1. Het belang van aantoonbaar en controleerbaar onderwijs
Uit de besproken rechtspraak volgt dat ouders die thuisonderwijs geven er belang bij kunnen hebben om inzichtelijk te maken dat hun kinderen daadwerkelijk onderwijs ontvangen en zich voldoende ontwikkelen.
Dit kan bijvoorbeeld door informatie beschikbaar te hebben over:
- de onderwijsdoelen en de gekozen onderwijsmethode.
- de gebruikte lesmaterialen en leermiddelen.
- de voortgang van de cognitieve ontwikkeling.
- werkstukken, opdrachten en andere resultaten van het kind.
- de sociaal-emotionele ontwikkeling en sociale contacten.
- eventuele aanvullende begeleiding, cursussen en andere educatieve activiteiten.
Dit betekent niet dat ouders met een vrijstelling op grond van artikel 5 onder b Lpw op grond van de huidige Leerplichtwet verplicht zijn om een volledig onderwijsdossier over te leggen.
Het gaat om een andere vraag: welke informatie kan, indien zorgen ontstaan over de ontwikkeling van een kind, bijdragen aan het weerleggen of wegnemen van die zorgen?
5.2. Wat is het Keurmerk Thuisonderwijs?
Een mogelijkheid om de kwaliteit van thuisonderwijs onafhankelijk te laten beoordelen, is het Keurmerk Thuisonderwijs van Stichting Keurmerk Thuisonderwijs.
Dit keurmerk is een particulier en vrijwillig kwaliteitsinstrument dat onafhankelijk van de overheid wordt uitgevoerd.
De stichting beoordeelt of het thuisonderwijs voldoet aan kwaliteitscriteria die onder meer betrekking hebben op de ontwikkeling van het kind, de onderwijskundige aanpak en de effectiviteit van het onderwijs.
Voor het verkrijgen van het keurmerk stellen ouders een thuisonderwijswerkplan op. Daarin beschrijven zij de doelen, organisatie en uitvoering van het onderwijs.
De beoordeling bestaat uit een onderzoek van het werkplan en een huisbezoek waarbij wordt nagegaan of het beschreven onderwijs daadwerkelijk wordt uitgevoerd.
Bij een positieve beoordeling kan de stichting een certificaat verstrekken, met een geldigheidsduur van maximaal drie jaar.
5.3. Welke waarde heeft het keurmerk bij een OTS of UHP?
Een Keurmerk Thuisonderwijs kan van betekenis zijn wanneer de Raad voor de Kinderbescherming, een gecertificeerde instelling of een rechter vragen heeft over de kwaliteit van het thuisonderwijs.
Een onafhankelijke beoordeling kan ondersteunen dat:
- het thuisonderwijs daadwerkelijk wordt gegeven.
- ouders bewust hebben nagedacht over leerdoelen en onderwijsmethoden.
- de ontwikkeling van het kind wordt gevolgd.
- de thuisonderwijspraktijk door een externe beoordelaar is onderzocht.
Dat is met name relevant in het licht van de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 11 juni 2024, waarin het ontbreken van inzicht in de kwaliteit van het thuisonderwijs een belangrijk onderdeel vormde van de ontwikkelingszorgen.
Een certificaat kan helpen om zulke zorgen met objectieve informatie te beantwoorden.
Het keurmerk biedt echter geen juridische garantie dat een ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing achterwege blijft. De rechter moet immers alle omstandigheden van het individuele geval beoordelen.
Het ontbreken van een keurmerk betekent evenmin dat het thuisonderwijs ondeugdelijk is. Ouders zijn uiteraard niet verplicht om deze particuliere certificering aan te vragen.
6. Moeten ouders inzicht geven aan de leerplichtambtenaar?
6.1. Een uitnodiging voor een gesprek over de vrijstelling
Ouders die een beroep doen op een vrijstelling van artikel 5 onder b Lpw kunnen door de leerplichtambtenaar worden uitgenodigd voor een gesprek.
Zo’n gesprek kan betrekking hebben op de wettelijke voorwaarden voor de vrijstelling, de ingediende kennisgeving, de onderwijsrichting waartegen bedenkingen bestaan of de feitelijke situatie van het kind.
Daarbij moet onderscheid worden gemaakt tussen de bevoegdheid van de leerplichtambtenaar om onderzoek te doen naar de naleving van de Leerplichtwet en eventueel toezicht op de kwaliteit van thuisonderwijs.
De huidige Leerplichtwet kent geen algemeen kwaliteitsinspectiestelsel voor thuisonderwijs dat via artikel 5 onder b Lpw wordt gegeven.
Daarom kan niet worden gesteld dat de leerplichtambtenaar ouders kan verplichten hun volledige thuisonderwijsprogramma ter goedkeuring voor te leggen.
6.2. Eerst vaststellen wat het juridische kader van het gesprek is
Voordat ouders op een uitnodiging ingaan, is het verstandig duidelijkheid te vragen over het doel en het juridische karakter van het gesprek.
Daarbij kunnen de volgende vragen relevant zijn:
- gaat het om een vrijwillig informatief gesprek of om een formeel onderzoek naar naleving van de Leerplichtwet?
- welke wettelijke bevoegdheid wordt voor het gesprek ingeroepen?
- welke onderwerpen wil de leerplichtambtenaar bespreken?
- worden verklaringen vastgelegd in een verslag of dossier?
- kan de verstrekte informatie worden gebruikt voor een proces-verbaal of een melding aan andere instanties?
- welke verplichtingen hebben ouders om informatie te verstrekken?
Deze vragen zijn belangrijk omdat een gesprek over een vrijstelling een andere juridische betekenis kan hebben dan een onderzoek naar een mogelijke overtreding van de Leerplichtwet.
Wanneer sprake is van een onderzoek met een mogelijk strafrechtelijk karakter, kunnen bovendien aanvullende waarborgen relevant zijn, waaronder het zwijgrecht bij een verhoor als verdachte.
6.3. Een gesprek kan ook een gelegenheid zijn om zorgen weg te nemen
Hoewel ouders zorgvuldig moeten omgaan met hun juridische positie, kan een gesprek met de leerplichtambtenaar ook voordelen hebben.
Ouders die daadwerkelijk thuisonderwijs geven, kunnen ervoor kiezen om op vrijwillige basis inzicht te bieden in de onderwijsactiviteiten en ontwikkeling van hun kind.
Daarmee kunnen zij bijvoorbeeld laten zien dat er een onderwijsplan bestaat, dat geschikte leermiddelen worden gebruikt en dat het kind zich cognitief en sociaal-emotioneel ontwikkelt.
Het verstrekken van dergelijke informatie kan bijdragen aan het wegnemen van misverstanden of zorgen over de afwezigheid van reguliere schoolgang.
Dat kan ook vanuit kinderbeschermingsrechtelijk perspectief relevant zijn. Uit de hiervoor besproken rechtspraak blijkt immers dat het ontbreken van inzicht in het onderwijs en de ontwikkeling van een kind, in combinatie met andere omstandigheden, kan bijdragen aan een verzoek tot ondertoezichtstelling.
Het is daarom niet altijd verstandig om ieder contact met de leerplichtambtenaar principieel af te wijzen.
Omgekeerd betekent bereidheid om informatie te verstrekken niet dat ouders daarmee erkennen dat de leerplichtambtenaar bevoegd is om de kwaliteit van hun thuisonderwijs te beoordelen of dat de rechtsgeldigheid van een bestaande vrijstelling daarvan afhankelijk is.
Ouders kunnen bijvoorbeeld schriftelijk aangeven dat zij bepaalde informatie vrijwillig verstrekken, zonder daarmee een niet-bestaande wettelijke informatieplicht of toezichtbevoegdheid te erkennen.
Of dat in een concreet geval verstandig is, hangt af van het doel van het onderzoek, de vragen die worden gesteld en de mogelijke juridische gevolgen van de verstrekte informatie.
6.4. Voorkomen dat een leerplichtgeschil escaleert
Een geschil met de leerplichtambtenaar over artikel 5 onder b Lpw hoeft niet noodzakelijkerwijs uit te groeien tot een conflict over de opvoeding of ontwikkeling van het kind.
Wanneer ouders voldoende onderwijs verzorgen en daarover op passende wijze informatie kunnen verschaffen, kan dit helpen voorkomen dat het ontbreken van reguliere schoolgang ten onrechte wordt gelijkgesteld aan het ontbreken van onderwijs.
Daarbij blijft van belang dat de wettelijke grondslag van iedere informatievraag wordt gerespecteerd en dat een vrijwillig gesprek niet stilzwijgend verandert in een vorm van toezicht waarvoor de Leerplichtwet geen grondslag biedt.
Ouders doen er daarom verstandig aan vooraf hun rechtspositie te beoordelen en, wanneer sprake is van een conflict of dreigende strafvervolging, juridisch advies in te winnen.
7. Conclusie
Uit de besproken rechtspraak volgt dat de keuze voor thuisonderwijs op zichzelf geen voldoende grond vormt voor een ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing. Een kinderbeschermingsmaatregel vereist steeds dat aan de afzonderlijke wettelijke voorwaarden wordt voldaan.
De rechtspraak laat tegelijkertijd zien dat de wijze waarop thuisonderwijs wordt gegeven en de mate waarin inzicht bestaat in de ontwikkeling van het kind wel van betekenis kunnen zijn.
Daarbij zijn drie aandachtspunten van belang:
- Thuisonderwijs is niet hetzelfde als een ontwikkelingsbedreiging: het ontbreken van reguliere schoolgang of een geschil over de Leerplichtwet betekent niet automatisch dat een ondertoezichtstelling gerechtvaardigd is.
- Onvoldoende onderwijs kan wel tot kinderbeschermingsmaatregelen bijdragen: wanneer kinderen aantoonbaar onvoldoende onderwijs ontvangen, ontwikkelingsachterstanden oplopen en andere ernstige zorgen bestaan, kan een ondertoezichtstelling of zelfs uithuisplaatsing gerechtvaardigd zijn.
- Inzicht in de ontwikkeling van het kind kan van groot belang zijn: ouders kunnen met onderwijsplannen, voortgangsgegevens of een onafhankelijk Keurmerk Thuisonderwijs onderbouwen dat daadwerkelijk onderwijs wordt verzorgd.
Wat betekent dit voor ouders?
Ouders die thuisonderwijs geven, doen er verstandig aan niet uitsluitend aandacht te besteden aan de formele voorwaarden van hun vrijstelling, maar ook aan de feitelijke kwaliteit en aantoonbaarheid van het onderwijs.
Een uitnodiging van de leerplichtambtenaar kan daarbij een gelegenheid zijn om op vrijwillige basis relevante informatie te delen en eventuele zorgen weg te nemen. Tegelijkertijd moet zorgvuldig worden beoordeeld wat het juridische kader van dat gesprek is, welke informatieplicht daadwerkelijk bestaat en welke gevolgen verklaringen of verstrekte stukken kunnen hebben.
Een rechtsgeldige vrijstelling ontstaat van rechtswege (automatisch) en hoeft niet te worden verdiend door openheid over het thuisonderwijs. Maar het bestaan van een vrijstelling neemt evenmin weg dat in een afzonderlijke kinderbeschermingsprocedure de feitelijke ontwikkeling en het welzijn van het kind kunnen worden onderzocht.
Juridische bijstand bij thuisonderwijs en jeugdbescherming
Heeft u vragen over een vrijstelling op grond van artikel 5 onder b Leerplichtwet, een uitnodiging van de leerplichtambtenaar, een onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming of een dreigende ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing?
Advocatenkantoor El Hannouche kan u adviseren over uw rechtspositie, de bevoegdheden van betrokken instanties en de juridische mogelijkheden om uw belangen en die van uw kind te beschermen.
Lees ook: Thuisonderwijs: tijd voor wettelijke regulering?
Meer informatie of hulp nodig?
Wat zijn de kosten?
Klik hier voor meer informatie over de wijze waarop uw advocaatkosten kunnen worden vergoed en welke betalingsmethoden ons kantoor hanteert.